Voor het eerst een verhaaltje in 2012, iedereen de beste wensen en natuurlijk een gelukkig nieuwjaar toegewenst. Wie van jullie heeft dit jaar de nieuwjaarsduik gedaan, hoe was de heerlijke unox erwtesoep?

We zijn gebleven in Singapore. Onze zoektocht naar het treinstation, om een ticket te boeken naar Kuala Lumpur, uitte in een zoektocht naar wat bleek het historische treinstation te zijn. Oude vergeelde affiches met bestemmingen als Bangkok en Kuala Lumpur bladerde van de muur, vandaar dat we er niet met de metro konden komen. Het treinstation is verhuisd, maar waar naartoe weten we nu nog steeds niet. De zoo stond ook op ons programma, we waren vol verwachtingen omdat het een van de mooiste dierentuinen van de wereld schijnt te zijn. Het begon al goed met het spotten van een krokodil onder het bruggetje waar je overheen liep. Je moet dus goed je ogen open houden als je wat wilt zien. De dierentuin zelf is ontzettend gaaf opgezet en er zijn bijna geen zichtbare kooien zoals we dat gewend zijn. De dieren lopen voor je gevoel los en overal slingeren aapjes door de bomen, echt heel gaaf. Toen kwam er een hele grote grijze wolk en ging het regenen. Toch maar even terug om een plu aan te schaffen, en wat waren we halverwegen toch blij dat we dat gedaan hebben! Het bleef maar regenen en de drie uur dat we in de dierentuin doorgebracht hebben, heeft het bijna twee en half uur geregend. Maar we lieten de pret niet drukken, afgezien van het feit dat de beestjes nu ook lekker aan het schuilen waren, en wij helaas niet alles gezien hebben, was het erg lachwekkend om iedereen te zien worstelen met plu's en poncho's. Naar mate het harder ging regenen waren wij uiteindelijk ook doorweekt en waren er stroomversnellingen op de paden ontstaan. Echt een gave dierentuin! Met een doorweekt jurkje is de metro opeens niet meer zo verfrissend koel maar echt rete koud! Nu hadden we de mac zeker verdiend! Hoe het komt weten we niet, maar waar we ook gaan en elke dag weer maak je wel wat vreemds / leuks / aparts mee. Zo ook in de mac, opeens kwam er een jonge gozer naar ons toe met een post-it. Op de post is was een leuk poppetje getekend en stond een kerst- en nieuwjaarswens; om je geluk te wensen. Dit soort acties steken hier dus ook de kop op, met website en al, en zo wensen ze vreemden geluk. Erg leuk om dit soort dingen mee te maken!

Singapore heeft nog meer; shoppingmalls met geweldige winkels zoals forever 21, new look, topshop etc. Mijn gescoorde jurkje is toch wel het vernoemen waard, mijn souvenir vanuit Singapore is een leuk (net, totaal niet backpack:) ) jurkje van de forever 21. Helemaal happy ben ik ermee. En nog leuker was dat de perfecte gelegenheid zich 's avonds aanbod om em lekker te showe. 24 dec, tijd voor een kerstdiner met Bob en Kevin (twee nederlandse gasten die we in Koh Lanta, Thailand, hebben ontmoet en we tot nu toe overal zijn tegen gekomen). Het blijft vreemd dat er overal kerstbomen staan, sneeuwvlokjes de straatverlichting overheersen en dat je daar dan loopt in kort jurkje met teenslippers. Velen met ons waren die avond op de been, maar niet om te eten, welnee shoppen is wat je doet op kerstavond in Singapore! De winkelstraat, waar Bob en Kevin een leuk tentje hadden gespot was he-le-maal volgepakt met mensen. Dit gaf ook wel erg veel sfeer en maakte de avond nog completer. Een top diner volgde:) Daar kunnen we wel weer even op teren dachten we. Maar All en ik zijn gezellig de volgende avond ook nog in Kuala Lumpur een kerstdiner gaan scoren, gewoon omdat het kan:)

Een bus vinden op eerste kerstdag was niet de gemakkelijkste opgaven, maar het is gelukt. En wat een bus! All kon niet eens met zijn voeten bij de volgende stoel en ze waren bijna zo groot als die heerlijke stoel die bij Kees en Geke stond. Deze busreis ging dan ook snel voorbij en toen waren we weer in Kuala Lumpur, ook hier waren heel heel veel mensen op de been en was iedereen dronken. In Kl hebben we niet veel meer gedaan dan slapen, eten en kijken hoe we op het vliegveld konden komen, heerlijk even bijkomen in het fijne hilton, oh nee reggea mansion hostel!

27 December was het dan zo ver, 's avonds zouden we vliegen naar Vietnam. De reis naar het vliegveld was een hele onderneming en tocht opzich; metro - trein - bus. Op het vliegveld is het zo heerlijk mensen kijken en hebben we ons dan ook goed vermaakt. We hadden wat vertraging maar dat mocht de pret niet drukken, zelf lopen naar het vliegtuig is ook weer een hele ervaring! Na zo'n twee uurtjes vliegen landen we op Saigon, beter bekend als Ho Chi Min City. Het was nog spannend hoe het zou lopen met de visa. Deze hadden we online aangevraagd, kon dat maar goed gaan! En goed ging het! Wat invullen, pasfoto afgeven en wachten totdat ze je naam omroepen. Dit was nog het moeilijkste gedeelte; Vietnamezen die onze namen uit moeten spreken, het leide tot veel lachwekkende taferelen en gespannen en vragende westerse gezichten. En toen hadden we em, de grote sticker in ons paspoort voor een maand visum in Vietnam!

Wij dachten dat we wel wat gewend waren qua verkeer, maar niets is te vergelijken met het verkeer in Saigon. De taximan manouvreerde er, met behulp van zijn toeter doorheen en wij keken ondertussen onze ogen uit. Met fashionable mondkapjes op rijden ze hier alleen maar op motors, de enige auto's die je ziet rijden zijn taxi's. De stroom van al die brommertjes is oneindig, net zoals het getoeter waarmee ze aangeven ik kom eraan, ga uit de weg of ik rij door, doorstrepen wat niet van toepassing is. Best leuk al die brommertjes maar toen moesten we naar de andere kant van de weg. Tsja, dat gaat hier dus ook wel met een gebruiksaanwijzing; rustig lopen en geen gekke of snelle bewegingen en dan manouvreren ze allemaal om je heen. Echt fijn voelde we ons er niet bij en ik moest mezelf behoorlijk tot halt roepen om niet te gaan rennen. De volgende dag waren we echter al volleerde Vietnam-weg-overstekers. Het hostel was mooi en super super smal, zoals de meeste huisjes hier.

We zijn op slag verliefd geworden op Vietnam, zeker nadat we Maleisie een beetje zat waren was de vriendelijkheid van deze mensen en al die leuke rijsthoedjes met oude lieve vrouwtjes eronder van harte welkom. We hebben het toeristische rondje door Saigon met een brede smile op ons gezicht gelopen. Heel vreemd om hier af en toe Franse gebouwen te zien staan, verder was het een leuke stad om rond te lopen en je te verbazen en met volle teugen te genieten. Ook zijn we naar de Chu Chi Tunnels geweest. Deze tunnels werden door de Vietnamezen gebruikt in de oorlog met Amerika. Van te voren kregen we een waar propaganda filmpje te zien, waarin duidelijk naar voren kwam hoe fout en slecht de Amerikanen waren. De tunnels waren erg indrukwekkend en zeer smal. All mocht zich in een echte tunnel laten zakken, hij kon erin maar daar was ook alles mee gezegd. Verderop werd het zo smal dat hij er met z'n schouders niet doorheen paste. Verderop hadden ze ook toeristische tunnels aangelegd, zodat ook de westerlingen door een (voor ons) iniemininie gang konden kruipen. Heel vreemd om te bedenken dat ze hier in geleefd hebben, en ellenlange kilometers in hebben afgelegd met geweer in het donker. Heel heftig ook om de musea te bekijken met foto's van de oorlog. Verder was er een festival vlak bij ons hostel. Gezellige eetstalletjes stonden opgesteld en een podium in het midden met stoeltjes ervoor. Stoeltjes dachtne wij, dan zal het wel rustig worden. Maar nee het leek wel alsof ze de metal / harde muziek wilde promoten, voor ons natuurlijk erg leuk! sta je in Vietnam beetje mee te zingen op goeie muziek, wat een ervaring.

Ik geloof dat het alweer een erg lang verhaaltje wordt, maar ik ben bijna klaar ;) We hebben een nachtbus gedeeld met vietnamezen, westerlingen en kakkerlakken, en waarschijnlijk was de kakkerlak het best vertegenwoordigde volkje in de bus. Erg vies en het koste moeite om te slapen maar uiteindelijk zijn we toch weer aangekomen in Nha Trang. Waar we ook oud en nieuw hebben gevierd. Dat Heineken je blijft achtervolgen wisten we, maar dat we in Nha Trang een countdown party zouden vieren georganiseerd door Heineken was nieuw voor ons. De party was erg geslaagd en goed bezocht. Zowel door westerlingen als door de lokale bevolking, die op een erg leuke manier feest viert. Springend en dansend zijn we het nieuwe jaar in gegaan, aan het strand op de slipperjtes, heerlijk!! Wel waren we een bezienswaardigheid en All was te groot, hij werd er op aan gesproken want de vietnamees achter hem kon niks zien, toen hij daarop op zijn knieeen ging zitten en bijna even groot was, was de hilariteit compleet. Communistisch als het is, ging wel om half 1 stipt de muziek en het licht uit. De barretjes waren ook niet echt meer vol met party dus lagen we redelijk vroeg op bed. Nha Trang is een erg toeristisch plaatjes met een lange boulevard en de mensen zijn hier ook ingesteld op toeristen, wat vaak betekend wat minder vriendelijk. Helaas heeft het zonnetje zich niet laten zien en hebben we niet bij kunnen bruinen. 

Ondertussen zijn we in Hoi Ann, vanochtend aangekomen met een iets schonere bus. Hier zit ook een heel verhaal achter maar we zijn er nog niet klaar voor om het hierover te hebben. Het is hier erg mooi, iets kouder maar met het zonnetje van vandaag prima te doen. De mensen zijn super leuk en de old town is ook echt geweldig. Morgen gaan we een fietstour doen naar een eilandje, tenminste dat denken we. Verder worde er plannen gemaakt voor de weg naar boven, de kou in van Hanoi.

Veel liefs en een dikke knuffel,

succes met de storm thuis!!

XX joos en All