Jullie hadden nog een verhaal te goed met een slaapbus. Zoals in het vorige verhaal te lezen was, was de eerste slaapbus die we namen nou niet bepaald een succes. Toen we op ontdekkingstoch door Nha Trang waren kwamen we hele mooie grote schone nieuwe slaapbussen tegen. Hiermee wilde we wel richting Hoi An gaan. Wij dus daar naar binnen en wel 5 keer gevraagd of we met zo'n bus als voor de deur stond naar Hoi An zouden gaan. Nadat dit 5 keer werd bevestigd waren we er toch nog niet helemaal gerust op. Dit bleek ook met goede reden want toen we zaten te wachten bij het busstation kwam er een mooi klein minibusje voor rijden. Het koste ons moeite om te blijven lachen terwilj ze ons verzekerde dat deze ons naar een grote slaapbus zou brengen. Nog steeds niet gerust en onzeker wat er nu ging gebeuren kwamen we bij een andere bushalte aan. En dit was zoals je natuurlijk al kan raden geen mooie grote nieuwe schone bus, maar een ouder redelijksmerige bus. Na een kleine woorde wisseling en een moedige poging om op een andere plek te gaan zittgen, lagen we ongeveer een het laadruim. Dat houdt in helemaal achterin op kleine bedjes met vietnamezen aan beide kanten op een afstand van 3 milimeter: FIJN. Maar we zijn in Hoi An gekomen met vele malen stoppen tussendoor om de kippen en vogels uit te laden.

In Hoi An aangekomen gingen wij natuurlijk weer lopen richting ons hotel wat veel verbaasde blikken van de taxichaufeurs opleverde. Mooi hotel met een zwembad ongeveer midden in het restaurant en een top ontbijt buffet. Hoi An is een oud pitoresk dorpje wat er bekend om staat dat je hier goedkoop kleren kan laten maken. Kleding en schoenenwinkels zo ver als je kon kijken. Wij moesten er ook maar aan geloven en hebben beide teenslippers laten maken.

Na Hoi An volgde Hue. Dit keer maar een klein ritje van 4 uur in een overvolle oncomfortabele bus. Hier is he waar we onze grootste angs voor het eerst echt voelde: Kou. En niet zomaar kou maar van die natte kou zoals we thuis maar al te goed kennen. BAH. Ongeveer het eerste wat we dus in Hue gedaan hebben is op zoek naar warmere kleren. 1 markt en een jassenwinkel later hadden we een trui voor joos gescoord en 2 mooie vietnamese niet van echt te onderscheiden northface jassen. Behalve het bezoeken van wat pagoda's en een oude citadel was het mooiste in Hue de zoektocht naar de graven van een of andere koning. Op de kaart van het centrum stond bij een weg een pijltje met daarbij: to the tombs. Wij namen dus aan dat het niet al te moeilijk moest zijn om deze te vinden. Motortje gehuurd, warme kleren aan en even tanken en we waren op weg. Alleen bleek het niet zo eenvoudig te zijn om ze te vinden en tot de dag van vandaag weten we nog steeds niet waar ze zijn. Wel was het motorrijden in vietnam een ervaring op zich. Het lijkt een grote puinhoop maar als je eenmaal aan deze puinhoop deel neemt is het helemaal niet zo erg. Iedereen geeft elkaar ruimte en niemand houdt zich aan de regels.

Een busreis verder(een goede ditmaal) zijn we in de hoofdstad van vietnam aangekomen: Hanoi. Een overvolle taxi(kia picanto met 5 mensen + chauffeur + bagage) bracht ons naar het hostel. Op de busreis naar Hanoi hadden we een mexicaan ontmoet en dezelfde dag dat we in Hanoi aankwamen hebben we een tour richting halong bay geboekt, Sapa en onze reis uit vietnam richting laos. Waren dus weer onder de pannen voor een week voor een goede prijs.

De Halong bay ervaring was beetje dubbel. Halong bay zelf was heel mooi zelfs in de winterperiode maar van al het gezeik eromheen word je best een beetje moe. Het leek wel of ze hun geld binnen hadden en dat de rest ze niet meer kon schelen. Overigens elke vietnamees die ook maar iets met toeristen te maken heeft ziet in plaats van een westerling een wandelende geldboom. Maar ach we lieten de pret niet drukken en zelf een grot die ze hadden proberen te versieren met gekleurde lampen en vuilnisbakken in de vorm van dolfijnen was best nog wel mooi.

Een 4 uur durende rit in een overvol minibusje(alweer) bracht ons terug naar hanoi waar we net genoeg tijd hadden om wat te eten, douche te nemen en weer op de volgende bus te stappen richting Sapa.  Sapa is een kleine stad wat midden tussen de rijstvelden ligt waar nog wat oude volken leven. Hier hebben we wat trektochten tussen de rijstvelden en door de oude dorpjes gedaan. Behalve dat Sapa erg leuk en interesant was, was het vooral mistig en heel erg koud. 5 a 6 graden werd het overdag en hotels hebben hier geen centralve verwarming. Erg blij waren we toen we ontdekte dat er wel een electrische deken op bed lag. Ook in Sapa proberen ze je natuurlijk weer allemaal rommel te verkomen alleen doen deze het wel op een heel toegewijde manier. Als je je hotel uitkomt om te gaan wandelen staan daar een hele hoop vrouwtjes uit de kleine dorpjes te wachten. Deze lopen ongeveer 2 uur met je mee en uiteindelijk komt natuurlijk de echte reden uit de mouw: you want to buy something? Nadat ze 2 uur tegen je aan hebben staan praten en geholpen over de modderige stukken is het een stuk lastiger om nee te zeggen.

Inmiddels zijn we terug uit Sapa en weer hanoi. Net vers uit de bus(4:15 am). Vandaag wat boodschappen doen en dan vanavond weer in een andere bus(hopelijk een van de laatste) richting laos. Hopelijk gaat alles goed en gaan we bij de juiste grensovergang de grens over en een wat warmer klimaat in.